cağ ne demek?

Türkçe

isim
 
1 .    Zaman parçası, vakit:
       "Diken sanma aramızda, zamanı / O ki yaşamak aynı çağı güzel."- F. Halıcı.  
2 .    Hayatın çocukluk, gençlik gibi türlü dönemlerinden her biri, yaş:
       "Yazık ki delikanlılık çağını çoktan aşmıştır; şakaklarına kır düşmüştür; ayrıca hastadır."- R. H. Karay.  
3 .    Kendine özgü bir özellik taşıyan zaman parçası, dönem, devir:
       "Dünya atom çağında, biz hâlâ medeniyet kavgası içindeyiz."- F. R. Atay.  
4 .    Tarihin ayrıldığı dört büyük bölümden her biri, kurun.  
5 .  mecaz  Bir şeyin uygun, elverişli zamanı:
       "Kendi çocuğu daha evlenecek çağda olmadığına göre kim bilir kimleri baş göz etmiştir."- S. F. Abasıyanık.  
6 .   jeoloji  Bir katmanın oluştuğu süre.


   

Atasözü, deyim ve birleşik fiiller

çağ açmak
çağı geçmek
çağın gerisinde kalmak
çağını aşmak

Birleşik Sözler

çağ dışı
altın çağ
antik çağ
Birinci Çağ
Dördüncü Çağ
Eski Çağ
İkinci Çağ
İlk Çağ
Orta Çağ
Üçüncü Çağ
Yakın Çağ
Yeni Çağ
altın çağı
atom çağı
bulûğ çağı
buzul çağı
emekleme çağı
emeklilik çağı
gelinlik çağı
olgunluk çağı
Yontma Taş Çağı      

Türkçe

Coğrafya Terimleri Sözlüğü

"Dördüncü çağ", "gençlik çağı" örneklerinde olduğu gibi, yerine göre yerbilim evrelerine verilen ad.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

a. 1. Zaman dilimi, vakit. 2. Hayatın çocukluk, gençlik vb. dönemlerinden her biri, yaş: “Yazık ki delikanlılık çağını çoktan aşmıştır, şakaklarına kır düşmüştür, ayrıca hastadır.” -R. H. Karay. 3. Kendine özgü bir özellik taşıyan zaman parçası, dönem, devir: “Dünya atom çağında, biz hâlâ medeniyet kavgası içindeyiz.” -F. R. Atay. 4. Tarihin ayrıldığı dört büyük bölümden her biri, kurun: İlk Çağ. Orta Çağ. Yakın Çağ. Yeni Çağ. 5. jeol. Bir katmanın oluştuğu süre.

Türkçe

Medeni Hukuk Terimleri Sözlüğü

zaman (zeman).

Türkçe

Tarih Terimleri Sözlüğü

1. Belirli özellikleri göz önünde tutularak ele alınan zaman bölümü. 2. Dünya tarihinin incelenmesini kolaylaştırmak için ayrılan dört göreli bölüm: İlk Çağ, Orta Çağ, Yeni Çağ, Yakın Çağ.

Türkçe

Tıp Terimleri Kılavuzu

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Lavabo, banyo.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Şemsiye teli.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Kağnının yan taraflarına, yükün düşmemesi için konulan ağaçlar

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. bk. cağ (IV)-1. 2. Musluk.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1.bk. cağ (II). 2. Çorap tığı. 3. Yün eğirmekte kullanılan iğin tepesindeki çengel. 4.bk. cağ (V)-2.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Saat.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Saz.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Yaprakları hayvanlara yedirilen bir bitki.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Şıra süzmeye yarayan tahta tekne.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Kümes hayvanlarının erkeklik uzvu. 2. Erkek danaların erkeklik organının üzerini örten tüylü deri.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Bebek, çocuk.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Altyapı, kanalizasyon. 2. Ev içinde taş banyo.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Çağ, yaş

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Kağnının kanat kapağı (Çayağzı)

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Bir buçuk karış uzunluğunda çubuktan mamul kebap şişi. 2. Aynı büyüklükte, çorap vb. örmekte kullanılan şiş

Türkçe

Yazın Terimleri Sözlüğü

Yazında, sanatta dünya görüşü, sanat anlayışı ve tutumu vb. bakımından temel özellikler gösteren zaman: Klasikler çağı, divan çağı, rokoko çağı, yeni çağ, çağımız...

Türkçe

Yerbilim Terimleri Sözlüğü

Bir katmanın oluştuğu zaman süresi.

Türkçe

Osmanlıca

Zaman, vakit, esnâ, hengâm, mevsim. * Yaş. * Boy, kamet, tenâsüb, lüzumu derece semizlik.* Devir, tarih çağları. (İlkçağ, Ortaçağ, Yeniçağ, Yakınça

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Büyük bez veya deri torba, tuluk.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Parmaklık, korkuluk

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

(I) a. hlk. Parmaklık, korkuluk.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

(II) a. hlk. Büyük bez veya deri torba, cav.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

(III) a. hlk. 1. Lavabo, banyo. 2. Hamam, duş, banyo vb. yerlerde atık suyun akmasını sağlayan delik.

Türkçe

Tarama Sözlüğü

bk. çağ (I).

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Av çantası. 2. Tütün ve para koymaya yarayan kese. 3. Büyük bez veya deri torba, tuluk. 4. Büyük çuval.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Dokuma tezgâhında kullanılan yassı tahta veya saçdan makara.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Lavabo, banyo. 2. Çamaşır teknesi. 3. Su yolu.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Çorap şişi. 2. Şemsiye teli. 3. bk. çığa (I)-1.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Kağnının yan taraflarına, yükün düşmemesi için konulan ağaçlar. 2. Ekin taşımaya yarayan kızakların altına konulan çatal ağaçlar.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Baldır kemiği.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Gelinlerin ve genç kızların düğünlerde başlarına süs olarak taktıkları parlak renkli tel veya tüy.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Meni.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Örgü şişi.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

< Sanskritçe cakra: Kısa örgü şişi; simetrik dizilişli tahta, demir çubukların her biri (Erzincan Merkez)

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Çorap örmek için kullanılan şiş

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Örgü şişi; şiş; parmaklık; parmak ve el kemikleri

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Çorap veya kazak örerken kullanılan metal şiş

Türkçe

Zanaat Terimleri Sözlüğü

(I) Ağzı büzgülü torba. (*Yalvaç -Isparta; Esri, inhisar -Bilecik; Yayla, İnönü -Eskişehir)

Türkçe

Zanaat Terimleri Sözlüğü

(II) Örgü şişi. (Kırçiçeği *Susuz -Kars)

Türkçe

Zanaat Terimleri Sözlüğü

(III) Helke ve kovalarda kulp geçirilen demir halka. (*Aksaray -Niğde)

Türkçe

Zanaat Terimleri Sözlüğü

(IV) Sap taşman kağnılardaki korkuluk. (-Amasya)

Türkçe

Zanaat Terimleri Sözlüğü

Öküz arabası tekerleğindeki ağaç direkler. (Baykara *Selim -Kars)

Türkçe

Kişi Adları Sözlüğü

Cinsiyet: Erkek
1. Dönem, mevsim, zaman. 2. Yaş. 3. Yüzyıl, asır. 4. Çağlayan.

Türkçe

Osmanlıca

Zaman, vakit, esnâ, hengâm, mevsim. * Yaş. * Boy, kamet, tenâsüb, lüzumu derece semizlik.* Devir, tarih çağları. (İlkçağ, Ortaçağ, Yeniçağ, Yakınçağ.)

İngilizce

1. time. 2. age, period. 3. era, epoch. 4. the right time (for something). –– açmak to begin a new era. –– atlamak (for a country) to make up for lost time by modernizing with lightning rapidity; (for someone) to enter the modern age at a bound. –– üstü ultramodern.

İngilizce

(N.)
age, times, period, time, epoch, era

İngilizce

time; age, period; era, epoch

Almanca

Epoche f, Zeitalter n

Almanca

e Zeit, r Zeitpunkt; r Lebensabschnitt; e Periode, r Geschichtsabschnitt.

Almanca

Epoche [die], Lebensalter [das], Zeit [die], Zeitalter [das]

Almanca

Zeit, Zeitpunkt; Lebensabschnitt; Periode, Geschichtsabschnitt

Fransızca

âge [le], époque [la], temps [le], ère [la], règne [le], siècle [le]

Fransızca

époque, ère

Azerice

çağ

Flemenkçe

het tijdstip

Lehçe

epoka

Kazakça

däwir

Kazakça

däwren

Kazakça

kez

Kazakça

kezeñ

Kazakça

şaq

Türkçe

çağ